Tematem przewodnim dzisiejszego wpisu będzie sutasz. A dokładnie będzie to pierwsza lekcja tworzenia sutaszu krok po kroku. Mam nadzieję że udało mi się przedstawić jasno i wyraźnie w jaki sposób używać tej wymagającej i jednocześnie przepięknej techniki.
Ostatni zaplanowany do zrobienia element torby to podszewka. Zadanie to na początku przyprawiało mnie o dreszcze, bo ja nie umiem szyć… Nie umiem i nie lubię… Ręcznie zwłaszcza. Maszyna do szycia oczywiście na stanie w domu jest, ale stoi od lat nie używana, bo nitka jest gdzieś źle zainstalowana i nie szyje… Ehhh…. Wydawało się już że podszewkę będę musiała szyć ręcznie. Na to moje przerażenie tata się odzywa, że skoro kiedyś maszyna szyła to teraz też musi, tylko tą nitkę trzeba dobrze nawlec. Wyciągamy maszynę z szafy, ciężka ona jak smok, nie mija pół godziny a maszyna szyje jak złoto. Stary, dobry Łucznik co lat ma tyle co ja 🙂
Wykonanie rączek jest jednym z łatwiejszych do wykonania elementów.
Zaczynamy od wyznaczenia sobie miejsca, gdzie nasze rączki mają się znaleźć i jak szerokie mają być. Ja z góry założyłam, że moje rączki mają być ma tyle szerokie, aby wszedł w nie bawełniany sznurek złożony na pół.
Na sam początek musimy się określić jaka nasza torebka ma być duża.
Wspólnie robiona torebka będzie miała dół owalny.
Gdy już wiemy jaki duży ma być nasz dół musimy zrobić orientacyjną próbkę ściegu. Próbka ta nie musi być (moim zdaniem) aż tak dokładna jak na sweterek czy inne wdzianko. W przypadku torby gdy uciekną nam 2-3 centymetry nic strasznego się nie stanie.
Sprawa zaczęła się pewnego czwartku czasu odległego. Kasia wpadła na genialny pomysł że najlepszym prezentem na narodziny dziecka będzie prezent ręcznie robiony. Bardzo mi się podobał wzór entrelakowy, tylko że nie bardzo wiedziałam jak to się robi. I tu z pomocą po raz kolejny przyszłam mi Intensywnie Kreatywna i jej lekcje razem robienia. W wyniku intensywnej nauki, bardzo intensywnego i długiego, codziennego, wielogodzinnego dziergania powstało to o to dzieło, które ma wymiary 120 x 120 cm i było raz całe prute bo podobno JA źle policzyłam oczka 🙂 Wpis ten dedykuję Monice, która nie mogła się doczekać aż zobaczy wykonaną całość. Kocyk powstał dla Kingi, która jeszcze się nie urodziła, ale gdy już to nastąpi mam nadzieję że ją dobrze ogrzeje w chłodne dni. I oczywiście dedykacja bardzo specjalna dla mojego kochanego Janka. Za cierpliwość kiedy dłubałam całymi dniami. Za rozmasowywanie rąk kiedy mnie już tak bolały od drutów że nic…
Kolejna chusta wykonana z włóczki Lace Drops tym razem kolor turkusowy. Chusta wyszła bardzo duża – wzór powtarzany 8 razy. Z motka który ma 800 metrów zostało mi jakieś 90 centymetrów. Ostatni rząd zamykający robiłam z duszą na ramieniu czy starczy czy nie starczy. Moje czarne wizje mówiły że nie starczy i już czułam jak dokupuję kolejną taką włóczkę aby uzyskać z niej parę metrów na zamknięcie… Uff ale na szczęście wystarczyło a efekt końcowy jest powalający 🙂 Jestem z siebie dumna 🙂 Chusta wykonana na drutach 3,5 mm. Używałam drutów z żyłką długości 100 cm. Jeśli ktoś ma pytania jak wykonać chustę chętnie pomogę 🙂
Podobno w święta do grzecznych przychodzi zajączek, a że w życiu wiele się dzieje i niektóre decyzje wymagają wiele odwagi warto nagrodzić je prezentem. Mój zajączek postanowił zanieść sutaszową bransoletkę pannicy, która wykazała się nie lada odwagą naprawiając to co kiedyś się popsuło. Bransoletka składa się z 3 elementów. Główny element jest największy, dwa boczne są mniejsze i identyczne. Do wykonania użyłam: – 2 kryształki Swarovski Rivoli 12 mm, – 1 kryształek Swarovski Rioli 14 mm, – koraliki FP w kolorze kobaltowym, – koraliki FP w kolorze czarnym, – koraliki FP czarne, metaliczne, – koraliki Toho 8o w kolorze kobaltowym – sutasz w kolorze czerwonym, – sutasz w kolorze kobaltowym. Całość dla usztywnienie i zabezpieczenia została podklejona filcem w czerwonym kolorze i spryskana impregnatem do sutaszu aby nie łapała zabrudzeń. Mam nadzieję że obdarowanej osobie bransoletka się podoba. Elementy boczne – prawy i lewy taki sam. Element środkowy -…
Kolczyki wykonane przy pomocy sznurków sutasz, czarnych kryształów Swarovski, koralików FP i koralików Toho. Stały się one urodzinowym prezentem dla koleżanki z roku. Użyte elementy: – czarne Rivoli rozmiar 12 mm, – czerwone Rivoli rozmiar 8 mm, – czerwone i czarne koraliki FP rozmiar 4mm, – czerwona taśma cyrkoniowa, – kryształek w kształcie kropli, – bigle do zawieszenia.
chusta wykonana według projektu Jenny Johnson Johnen. http://www.ravelry.com/patterns/library/echo-flower-shawl – link do wzoru. wykonana z włóczki Lace DROPS kolor 0100 czyli kremowy. włóczka zrobiona w 70% z alpaki i w 30% z jedwabiu. do wykonania użyłam drutów 3,25 mm. potrzeba sporo cierpliwości na jej wykonanie i pilnowanie schematu. ja niestety popełniłam kilka błędów, które są widoczne… przy następnej takiej chuście już będę się pilnować żeby mi oczka nie spadały z drutów. a oto rezultaty pracy: chusta w całej okazałości z widocznymi błędami. przyznaję się do błędów i twierdzę że nie myli się tylko ten kto nic nie robi. wykończenie dołu z bąbelkami – sporo pracy wymaga zrobienie tych efektownych maleństw. jeszcze jedno spojrzenie na wykończenie tak prezentuje się wzór na środku chusty – to akurat wykonany bezbłędnie 🙂 jeszcze raz prawie całość tylko z innej perspektywy
„TO COŚ” zaczęłam robić dobry rok temu… W gazecie wyglądało tak ładnie. wystarczy zrobić 80 takich pięknych elementów: Następnie połączyć je ze sobą aby nabrały kształtu ślicznego sweterka. Wszystko brzmi pięknie i układa się „cudownie” do momentu aż nie założę tego cuda na siebie… I to niespodzianka… na 5 takich kwiatków w rzędzie jest za duży… A na 4 za mały… I cóż począć z tym fantem… „Badziewie” leżało rok w szafie i czekało na jakiś wyżej nie opisany cud. I cud nastał. Oświecenie przyszło w czasie nauki na egzamin z „ochrony zasobów genowych zwierząt”. I tak jak by tam gdzie brakuje tych kilku centymetrów dorobić kawałek jakiegoś łańcuszka szydełkowego i zrobić taki jak by rozporek? Może i pomysł jest dobry ale chęci coś brak na łączenie tych 70 elementów. Dzisiaj zebrałam się w sobie i powstało oto „TO” A to reszta elementów do powstania całości… Czy to bardzo widać że…
